Kapitał Ludzki
w Zespole Szkół Nr 1 w Liskowie
Historia szkoły

 

 

·         3 maja 1922
Uroczyste położenie kamienia węgielnego pod budowę szkoły zawodowej dla chłopców. Budowę sponsorują: Spółdzielcze instytucje Liskowa, hr. Unrung z Sulmowa, ks. Wacław Bliziński, mieszkańcy Liskowa, Polonia Amerykańska.
·         12 styczna 1923
Zalegalizowanie szkoły przez Ministerstwo Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego pod nazwą Szkoła Rzemieślniczo-Przemysłowa, Fundacja Św.Wacława w Liskowie
·         15 października 1923
Rozpoczęcie naboru do pierwszych klas w działach: stolarsko- zabawkarsko-rzeźbiarskim i ślusarsko- mechanicznym. Oddano do użytku dwa murowane budynki; w jednym warsztacie stolarsko-zabawkarskie (parter), klasy teoretyczne (pierwsze piętro), bursa (na poddaszu), w drugim - warsztaty ślusarskie, kuźnia. Obok hala z maszyną parową i generatorem elektrycznym, hydrofornią z wieżą ciśnień i turbiną powietrzną.
·         3 listopada 1923
Naukę rozpoczyna 85 uczniów głównie z Sierocińca - w trzech klasach; ks. Wacław Bliziński dożywotnim kuratorem, a jego brat - inż. Stanisław Bliziński dyrektorem placówki. Trzyletni okres nauki kończy się po złożeniu egzaminu czeladniczego dyplomem czeladniczym.
·         1 września 1930
Otwarcie klas wieczorowych Kursów Zawodowo-Dokształcających w zawodach: szewskim i krawieckim z własnymi warsztatami. Świadectwa ukończenia równoważne są ze świadectwami szkół publicznych dokształcających.
·         1 września 1932
Stanowisko dyrektora obejmuje inż. Bogdan Mroziński. Szkoła utrzymuje się wyłącznie z czesnego i z bardzo dobrej produkcji warsztatów. Osiąga pełną samowystarczalność.
·         1 września 1937
Zakon Braci Szkolnych przejmuje opiekę dydaktyczno-wychowawczą. Brat Alfons (Wojciech Słaboszewski) zostaje dyrektorem a inż. Bogdan Mroziński kierownikiem warsztatów. Wprowadzone zostały pierwsze w pow. kaliskim szkolne kursy nauki jazdy samochodem (w tym w ramach Przysposobienia Wojskowego samochodami ciężarowymi), oraz zimowe kursy dokształcające dla rolników.
·         Lata 1939 - 1945
Całkowita dewastacja i zrujnowanie obiektów szkolnych przez niemieckiego okupanta (60% straty majątku ruchomym i prawie 80% pozostałych wartości materialnych).
·         kwiecień 1945
Reaktywowanie Fundacji Sierociństwa św. Wacława. Ksiądz Aleksander Kwiatkowski zostaje Kuratorem i pierwszym dyrektorem powojennym.
·         Lata 1945-1947
Odbudowa "Budowlanki" siłami młodzieży. Dotacja Amerykańskiego Czerwonego Krzyża, pomoc komendatury wojskowej sowieckiej, organizacji katolickiej YMCA (wyposażenie w podręczniki i pomoce dydaktyczne).
·         2 luty 1948
Zarejestrowanie szkoły pod nazwą "Szkoła Rzemiosł Budowlanych". Dyrektorem szkoły zostaje mgr Stanisław Gmachowski. Nauczane zawody: murarz, cieśla, monter instalacji sanitarnych, ślusarz. Organizowane są zimowe kursy krawieckie.
·         1 września 1950
Przejęcie szkoły przez państwo i przekazanie Ministerstwu Budowy Miast i Osiedli jako: XXX Ośrodek Szkolenia Zawodowego. Nauczany jest nowy zawód: monter instalacji elektrycznych - kończy się małą maturą.
·         1 września 1951
Naukę podejmują pierwsze klasy szkoły średniej: 4-letnie Technikum Budowlane. Następuje stały rozwój szkoły. powstają nowe kierunki nauczania.
·         3 września 2001
Uroczysta inauguracja roku szkolnego. Naukę rozpoczyna ponad 400 uczniów w 14 oddziałach.
·         5 styczna 2001
Uroczyste oddanie nowego budynku szkoły.
Do roku szkolnego 2001/2002 szkoła nosiła nazwę: Zespołu Szkół Zawodowych

DYREKTORZY SZKOŁY:

1923-1932 inż. Stanisław Bliziński
1932-1937 inż. Bogdan Mroziński
1937-1939 br. Alfons (Wojciech Słaboszewski)
1945-1947 ks. Aleksander Kwiatkowski
1948-1955 mgr Stanisław Gmachowski
1956-1975 mgr Leon Mrowicki
1976-1979 mgr inż. Edward Dembowy
1979-1981 mgr inż. Teresa Lewandowska
1981-2007 mgr Tadeusz Brzęcki
od 1.09.2007 mgr inż. Piotr Pasik
 
WICEDYREKTORZY:
1965-1966 mgr Czesław Klimczak
1966-1976 mgr Janina Wawrzyniak
1976-2001 mgr Tadeusz Trzciński
2001-2009 roku mgr inż. Anna Herman
od roku 2009 mgr Beata Frontczak-Skrzypińska